BEZPIECZNE

NURKOWANIE ISSF

Bezpieczne nurkowanie, to przemyślana konfiguracja własnego wyposażenia oraz odpowiedni dobór jego elementów. Płetwourkowie ISSF stosują spójną konfigurację sprzętu na wszystkich poziomach szkolenia, aby działania w sytuacjach stresujących były instynktowne i opanowane do perfekcji. Ciągle ten sam sposób ułożenia sprzętu, eliminuje do minimum niepotrzebny stres oraz sprawia, że nurkowania stają się bardziej relaksujące.

W nurkowaniu technicznym, gdy płetwonurek obciążony jest wieloma zadaniami, to często konfiguracja i jej perfekcyjne opanowanie stanowi o tym, czy nurkowanie zakończy się sukcesem.

POSZCZEGÓLNE ELEMENTY SYSTEMU
Skrzydło z uprzężą
Z jednego kawałka taśmy. Dopuszczalne jest użycie na lewym ramieniu klamry metalowej do łatwego rozpinania uprzęży (w nurkowaniu rekreacyjnym dopuszczalne są klamry plastikowe z regulacją dopasowania).
D-ringi metalowe
Ruchome podgięte po jednym na każdym ramieniu oraz jednym na pasie biodrowym, po lewej stronie. Na pasie krocznym jeden z przodu (tak zwany tymczasowy) oraz jeden d-ring z tyłu (tak zwany transportowy). Dopuszczalne jest stosowanie d-ringów stałych, tylko na pasie biodrowym z lewej i prawej strony.
Butla z zaworem
Typu DIN
Wąż
Do automatu podstawowego odpowiedniej długości 180-210 centymetrów (zależnie od postury płetwonurka), prowadzony pod kanistrem latarki, jeżeli jest stosowany lub pod kieszenią balastową, stabilizatorem albo mocowany w inny sposób umożliwiający jego łatwe uwolnienie pod wodą. Na wężu w okolicach II stopnia automatu (około 5-10cm) karabińczyk tłokowy przyczepiony linką w sposób uniemożliwiający zerwanie. Odległość mocowania karabińczyka na długim wężu powinna być dobrana precyzyjnie, tak aby umożliwić skorzystanie z drugiego stopnia automatu, gdy jest zawieszony na d-ringu piersiowym. Wąż do automatu zapasowego odpowiedniej długości, zawieszony na szyi pod brodą płetwonurka.
Manometr
Prosty, prowadzony za lewym ramieniem płetwonurka przed skrzydłem i przypięty do lewego D-ringu biodrowego. Długość węża dopasowana do wzrostu płetwonurka. Wąż nie może tworzyć pętli wystającej poza obrys ciała. ISSF nie zaleca stosowania konsol nurkowych, czyli grupy przyrządów pomiarowych umieszczonych w jednej obudowie oraz transmiterów elektronicznych jako głównego urządzenia monitorującego ilość gazu w butli.
Latarka
Główna z kanistrem, mocowanym na pasie biodrowym po prawej stronie, zabezpieczonym dodatkową klamrą lub dodatkowym d-ringiem. Latarka zapasowa mocowana na taśmie ramiennej za pomocą karabińczyka tłokowego i stabilizowana na dole gumą. W razie użycia dwóch latarek zapasowych wykorzystuje się drugą taśmę ramienną. Możliwe jest stosowanie latarek bez oddzielnego kanistra z zasilaniem.
Jeżeli stosowane są inne akcesoria, to umieszcza się je w taki sposób, aby były łatwo dostępne i nie wystawały po za obrys płetwonurka. W przypadku użycia skafandrów suchych, akcesoria są chowane w kieszeniach skafandra.

“W nurkowaniu…nie ma dróg na skróty”

0